Bahçeli’nin “Amed diye bir yer yok, bize göre Amedspor diye bir takım yoktur” sözlerini hatırlatması üzerine konuşan başkan Arslan, Amedspor’un mevcut durumda liglerde mücadele eden bir takım olduğunu ifade etti. Arslan, her ne kadar kendisinin Diyarbakırspor taraftarı olduğunu ifade etse de Amedspor’un kentin bir değeri olduğunu vurguladı.

Amedspor’un ilerleyen süreçte Süper Lig’e yükselme potansiyeline dikkat çeken Arslan, kulübün Diyarbakır’a ekonomik katkı sağlayacağını söyledi. “Amedspor da bizim takımımızdır” diyen Arslan, sporun birleştirici yönüne işaret etti.

Bahçeli’nin geçmişteki sözlerine de değinen Arslan, bu ifadelerin belirli bir döneme ait olduğunu belirterek, bugün gelinen noktada “terörsüz Türkiye” hedefi doğrultusunda daha kapsayıcı bir yaklaşımın benimsendiğini dile getirdi.

ARSLAN, SİYASETİN BULUŞMADIĞI BİR SPOR İSTİYORUZ

Sporun siyaset dışında tutulması gerektiğini vurgulayan Arslan, “Barış ve kardeşlik içerisinde, siyasetin bulaşmadığı bir spor anlayışını destekliyoruz” ifadeleri üzerine salonda bulunan Diyarbakır il yönetimi ve 17 ilçe başkanları hep birlikte başkan Arslan’ı alkışlandı.

YAKALANDIĞI ANLAR KAMERADA

Diyarbakır’da Narin Güran cinayetine ilişkin davada 17 yıl hapis cezasına çarptırılan Nevzat Bahtiyar’ın oğlu İbrahim Bahtiyar, duruşma günü adliye çevresinde yapılan aramada aracında ‘ruhsatsız silah bulundurmak’ suçundan tutuklandı.

Bağlar ilçesi Tavşantepe Mahallesi’nde 21 Ağustos 2024’te kaybolan ve 19 gün sonra cansız bedeni bulunan 8 yaşındaki Narin Güran’ın ölümüne ilişkin davada, sanık Nevzat Bahtiyar önceki gün 8’inci Ağır Ceza Mahkemesi’nde görülen karar duruşmasında, ‘Kasten öldürmeye yardım etmek’ suçundan 17 yıl hapis cezasına çarptırıldı.

Karar duruşmasına verilen arada taraf aileler adliyeden ayrıldı. Bu sırada Nevzat Bahtiyar’ın oğlu İbrahim Bahtiyar ve yanındaki 2 akrabasının bulunduğu araç, durumlarından şüphelenilmesi üzerine yunus timleri ekipleri tarafından durduruldu. Araçta yapılan aramada 2 ruhsatsız tabanca ele geçirildi.

Gözaltına alınan 3 şüpheli, emniyetteki işlemlerinin ardından adliyeye sevk edildi. İbrahim Bahtiyar, çıkarıldığı mahkemede ‘ruhsatsız silah bulundurmak’ suçundan tutuklandı. Diğer şüpheliler ise serbest bırakıldı.

Öte yandan, şüphelilerin yunus timleri tarafından yakalandığı anlar kameraya yansıdı.

Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı, Kastamonu’da düzenlenen Uluslararası Çiftçi Örgütleri Çalıştayı ve Forumu’nda çok net bir mesaj verdi: “Örgütlü tarımsal üretim bir tercih değil, zorunluluktur.” Bakan, küresel risklere rağmen Türkiye’nin gıda arz güvenliğinde sıkıntı yaşamadığını, 2026’da tarım sektörüne 938 milyar liralık dev bir destek paketi ayrıldığını ve üreticiye verilen desteğin artarak devam edeceğini vurguladı.

Bu açıklama, Türkiye tarımının kırılma noktasını işaret ediyor. Küçük ölçekli, dağınık ve bireysel üretimle küresel rekabette ayakta kalmak artık imkânsız hale geldi. İklim krizi, savaşlar, enerji fiyatlarındaki dalgalanmalar ve pazarlardaki belirsizlikler, tek başına mücadele eden çiftçiyi ezmeye başladı. İşte bu noktada örgütlü tarım, yani kooperatifler, üretici birlikleri ve tarımsal örgütlenmeler devreye giriyor. Yumaklı’nın dediği gibi, “Tarımın geleceği güçlü üretici örgütlerinden geçmektedir.”

Peki örgütlü tarımın avantajları neler? Neden “zorunluluk” diyoruz? Gelin, bunu somut faydalarıyla masaya yatıralım.

1. Ekonomik Güç ve Maliyet Azaltma

Tek başına çalışan bir çiftçi, gübreyi, tohumu, ilacı perakende fiyattan almak zorunda kalır. Kooperatif çatısı altında ise toplu alım yapılır; girdi maliyetleri %20-30 oranında düşer. Ürün satılırken de aynı mantık işler: Ürünler depolanır, standartlaştırılır, doğrudan marketlere, ihracatçılara veya işleme tesislerine pazarlanır. Aracılar devreden çıkar, üreticinin cebine kalan para artar. Tariş, Trakyabirlik, Çukobirlik gibi başarılı örnekler bunu yıllardır kanıtlıyor. Katma değerli üretim (zeytinyağı fabrikası, süt işleme tesisi, kurutulmuş meyve hattı) sayesinde brüt kâr marjı yükselir.

2. Pazar Gücü ve Fiyat İstikrarı

Bireysel üretici, hasat döneminde ürününü panikle satmak zorunda kalır; fiyatlar taban yapar. Örgütlü yapıda ise stoklama, lisanslı depoculuk ve sözleşmeli üretim devreye girer. Üretici, piyasayı takip eder, fiyatı belirleyen taraf olur. İhracat için de büyük avantaj: AB standartlarında, izlenebilir, markalı ürünle küresel alıcılar kapıda kuyruk olur. Böylece hem iç piyasada hem dış ticarette rekabet gücü artar.

3. Teknoloji, Eğitim ve Verim Artışı

Modern tarım makinesi, drone, sensör, akıllı sulama… Bunların maliyeti tek çiftçinin bütçesini aşar. Kooperatifler ortak makine parkı kurar, üyelerine eğitim verir, tarım danışmanlığı sağlar. Verim artar, fire azalır, kalite yükselir. Devlet destekleri de (mazot, gübre, sulama yatırımı) öncelikle örgütlü üreticilere yönlendiriliyor. Bakanlığın derecelendirme sistemiyle “1. derece” olan kooperatifler, daha fazla teşvik, kredi kolaylığı ve proje desteği alıyor.

4. Risk Paylaşımı ve Sürdürülebilirlik

Zirai don, sel, kuraklık… Tek başına çiftçi bu riskleri tek başına taşıyamaz. Kooperatifler sigorta havuzu oluşturur, afetlerde dayanışma sağlar. Çevreye duyarlı üretim (organik, iyi tarım uygulamaları) teşvik edilir; su ve toprak kaynakları daha verimli kullanılır. Böylece hem iklim değişikliğine uyum sağlanır hem de gelecek nesillere yaşanabilir bir tarım bırakılır.

5. Sosyal ve Kırsal Kalkınma Boyutu

Örgütlü tarım, sadece ekonomi değildir; aynı zamanda sosyal dayanışmadır. Tefeciye, aracıya bağımlılık biter. Kadın üreticiler, genç çiftçiler kooperatiflerde söz sahibi olur. Kırsalda istihdam artar, göç azalır. Sağlık, eğitim, kültürel faaliyetler için ortak fonlar oluşur. Kısacası üretici, “yalnız kurt” olmaktan çıkar, güçlü bir topluluğun parçası haline gelir.

Yumaklı’nın açıklamasında altını çizdiği bir nokta daha var: Kooperatifler “sadece ekonomik birliktelik” değil, “üreticinin alın terini ve emeğini koruyan bir vazife”dir. Bu nedenle bakanlık, 2 yıldır süren çalışma ile örgütleri daha kurumsal, şeffaf, rekabetçi ve sürdürülebilir hale getirmek için reformlara hız verdi. 2025’te 706 milyar lira olan destek, 2026’da 938 milyar liraya çıkarıldı. Sulamadan kredi süspansiyonuna, kırsal kalkınma projelerinden doğrudan ödemelere kadar her alanda üreticinin yanında olacağı mesajı net.

Elbette örgütlü tarım, sihirli değnek değil. Bazı kooperatiflerde yönetim sorunları, üye katılımı eksikliği, güvensizlik gibi kronik yaralarımız hâlâ var. Ama Bakan Yumaklı’nın çağrısı tam da buraya: “Üretici örgütleri kendilerini bir kez daha kontrol etsin.” Şeffaflık arttıkça, başarı hikayeleri çoğaldıkça, devlet desteği de katlanarak gelecek.

Türkiye, etrafındaki “ateş çemberine” rağmen gıda güvenliğini koruyan ender ülkelerden biri. Bu başarıyı kalıcı kılmanın, hatta ihracatı patlatmanın yolu örgütlü tarımdan geçiyor. Küçük çiftçiyi büyük bir güç haline getirmek hem milli ekonomiye hem de her bir üreticinin geleceğine yatırım yapmak demektir.

Mahsun ECE

Hayat bazen insanın içinden sessizce çekilir. Gürültüyle değil, çöküşle değil… Sanki bir zamanlar coşkuyla atan bir kalbin yavaş yavaş ritmini kaybetmesi gibi. “Hayata dair bütün heyecanlar bitti” cümlesi, bir isyan değil çoğu zaman; daha çok kabullenişin ağır, sessiz bir yankısıdır. İnsan bu noktaya bir anda gelmez. Birikerek, eksilerek, yorularak gelir.

Bir zamanlar sabahları heyecanla uyanan o kişi, artık alarmı sustururken bile bir anlam bulamaz. Eskiden küçük şeylerde saklı olan mutluluklar bir kahve kokusu, yağmurun camda bıraktığı izler, sevilen bir şarkının ilk notası artık sadece hatırlanan duygulara dönüşür. Yaşamak devam eder ama hissetmek… işte o, eksilmeye başlar.

Bu tükenmişlik hali çoğu zaman yanlış anlaşılır. İnsanlar bunu tembellik sanır, ilgisizlik sanır, hatta nankörlükle bile karıştırır. Oysa bu, insanın iç dünyasında yaşadığı derin bir yorgunluktur. Hayatın yükü omuzlara ağır gelmeye başladığında, kişi artık koşmak değil, sadece ayakta kalmak ister. Çünkü yorulmuştur. Sürekli güçlü görünmekten, sürekli mücadele etmekten, sürekli bir şeyleri “yetiştirmekten” yorulmuştur.

Heyecanın bitmesi aslında bir şeylerin sonu değildir; çoğu zaman bir dönemin kapanışıdır. İnsan fark etmeden hayatını belli beklentiler üzerine kurar. Hayaller kurar, hedefler koyar, umutlar biriktirir. Ama zaman geçtikçe, o hayallerin bazıları gerçekleşmez, bazıları anlamını yitirir, bazıları da gerçekleşse bile beklenen mutluluğu vermez. İşte o noktada insan kendine sorar: “Ben ne için uğraşıyorum?”

Bu soru, çoğu zaman cevap bulmak için değil, içsel bir boşluğu fark etmek içindir. Çünkü bazı soruların cevabı yoktur ya da cevap, insanın duymak istediği şey değildir. Hayata dair heyecanların bitmesi, aslında o eski anlamların artık yetmemesidir. Eskiden motive eden şeyler artık yetersizdir. Aynı yollar, aynı hedefler, aynı duygular artık insanı beslemez.

Ama bu durum tamamen karanlık değildir. Her ne kadar ilk bakışta bir çöküş gibi görünse de, bu aynı zamanda bir dönüşümün başlangıcıdır. Çünkü eski heyecanların bitmesi, yeni bir anlam arayışının kapısını aralar. İnsan bu noktada iki yoldan birini seçer: ya bu hissin içinde kaybolur ya da bu boşluğun nedenini anlamaya çalışır.

Belki de sorun heyecanın bitmesi değil, yanlış yerde aranmasıdır. İnsan bazen dış dünyaya o kadar odaklanır ki, kendi iç sesini duymayı unutur. Sürekli bir şeylere yetişmeye çalışırken, aslında kendisinden uzaklaşır. Oysa gerçek heyecan, çoğu zaman dışarıda değil, insanın kendi içinde saklıdır.

Bir durup düşünmek gerekir: Ne zaman bu kadar yorulduk? Ne zaman küçük şeyler bizi mutlu etmemeye başladı? Ne zaman hayat sadece bir zorunluluk haline geldi?

Bu soruların cevabı kolay değildir. Ama önemli olan cevap bulmak değil, sormaya cesaret edebilmektir. Çünkü insan kendine doğru soruları sormaya başladığında, yavaş yavaş yeniden hissetmeye başlar.

Belki heyecan dediğimiz şey, büyük hayallerde değil; küçük anlarda gizlidir. Belki de yeniden başlamanın yolu, her şeyi değiştirmek değil; bakış açısını değiştirmektir. Bir günün içinde bile fark edilmeyen onlarca detay vardır. Bir gülümseme, bir selam, bir anlık huzur… Bunlar küçük gibi görünse de, aslında hayatın gerçek dokusunu oluşturur.

“Hayata dair bütün heyecanlar bitti” demek, belki de şu anki duygunun en dürüst ifadesidir. Ama bu, sonsuza kadar böyle kalacağı anlamına gelmez. İnsan değişir. Duygular değişir. Hayat değişir. Ve bazen en karanlık anlar, en büyük farkındalıkların başlangıcı olur.
Belki de yeniden heyecan duymak için önce durmak gerekir. Kendini zorlamadan, beklenti yüklemeden, sadece var olmayı kabul ederek… Çünkü bazen iyileşmek, bir şeyleri düzeltmekle değil; olduğu gibi kabul etmekle başlar.

Hayat, her zaman coşkulu olmak zorunda değildir. Bazen sade, bazen durağan, bazen de sessizdir. Ama bu, değersiz olduğu anlamına gelmez. Çünkü yaşam, sadece büyük anlardan ibaret değildir; çoğu zaman küçük, fark edilmeyen anların toplamıdır.

Ve belki de en önemli gerçek şudur: Heyecan kaybolmaz, sadece yön değiştirir. İnsan onu yanlış yerde aradığında bulamaz. Ama doğru yerde, doğru zamanda… en beklenmedik anda yeniden karşısına çıkar.

O yüzden bu cümleyi bir son gibi değil, bir durak gibi görmek gerekir. Çünkü her durak, yeni bir yolun başlangıcı olabilir.
Hayata dair bütün heyecanlar bitmiş olabilir…

Ama hayat henüz bitmedi.

Ama insanın içindeki bu sessizlik, her zaman boşluk değildir. Bazen bu sessizlik, uzun zamandır duyulmayan bir iç sesin yeniden konuşmaya başlamasıdır. Gürültü azalınca, insan kendini daha net duyar. Belki de yıllardır bastırılan duygular, ertelenen düşünceler ve görmezden gelinen gerçekler bu sessizlikte gün yüzüne çıkar.

Çünkü insan çoğu zaman kendinden kaçar. İşe sığınır, kalabalıklara karışır, sürekli bir meşguliyet hali yaratır. Ama bir gün gelir, bütün o kaçış yolları tükenir. İşte o zaman insan, en zor karşılaşmayı yaşar: kendisiyle yüzleşmeyi.
Bu yüzleşme kolay değildir. İnsan kendi eksikliklerini, kırgınlıklarını, hatalarını ve hayal kırıklıklarını görmek istemez. Ama tam da bu noktada bir şey değişir. Çünkü kabul etmek, iyileşmenin ilk adımıdır. İnsan kendini olduğu gibi görmeye başladığında, yavaş yavaş yeniden inşa etmeye de başlar.

Belki de bugüne kadar yaşanan hayal kırıklıkları, yanlış seçimler ya da kaçırılan fırsatlar bir kayıp değil; bir öğretidir. Her yaşanmışlık, insanın iç dünyasına bir iz bırakır. Ve bu izler, zamanla birikerek insanı olgunlaştırır. O yüzden her bitiş, aslında birikmiş bir anlam taşır.

“Heyecanım kalmadı” diyen bir insan, aslında şunu da söylüyordur: “Eskisi gibi hissedemiyorum.” Ama belki de mesele eskisi gibi hissetmek değildir. Çünkü insan aynı kalmaz. Değişir, dönüşür, büyür. Ve bu büyüme, bazen eski duyguların yerini yeni bir farkındalığa bırakmasıyla olur.

Eskiden heyecan veren şeyler, bugün sıradan gelebilir. Çünkü insan artık aynı insan değildir. Dün hayran olunan şeyler, bugün anlamını yitirebilir. Ama bu kötü bir şey değildir. Bu, gelişimin doğal bir sonucudur.

Asıl mesele, bu değişimi fark edebilmek ve yeni bir anlam inşa edebilmektir. Çünkü hayat, sabit bir duygu hali değildir. Dalgalıdır. Bazen yükselir, bazen durgunlaşır. Ama bu dalgalanma, yaşamın kendisidir.

İnsan bazen her şeyin bittiğini düşündüğü bir noktada, aslında yeni bir başlangıcın eşiğinde olur. Ama bunu o an fark etmez. Çünkü gözleri geçmişe takılıdır. Kaybettiklerine, yaşayamadıklarına, eksik kalanlara odaklanır. Oysa önünde duran ihtimalleri görebilmek için, biraz olsun başını kaldırması gerekir.
Belki de hayat, büyük kırılmalarla değil; küçük farkındalıklarla değişir. Bir gün aniden gelen bir düşünceyle… Bir cümleyle… Bir karşılaşmayla… İnsan, hiç beklemediği bir anda yeniden hissetmeye başlayabilir.

Ve bu his, eski heyecanlara benzemez. Daha sakin, daha derin ve daha gerçek olur. Gürültülü değildir ama kalıcıdır. İnsan artık sadece heyecan peşinde koşmaz; anlam arar. Ve anlam, çoğu zaman sessiz anlarda bulunur.
Belki de hayatın en büyük yanılgısı, sürekli mutlu ve heyecanlı olmak gerektiğine inanmaktır. Oysa insanın doğası buna uygun değildir. Üzüntü, yorgunluk, boşluk hissi… bunlar da yaşamın bir parçasıdır. Ve bazen en büyük gelişim, tam da bu zor duyguların içinden geçerken gerçekleşir.

İnsan kendine şu soruyu sormalıdır: “Ben gerçekten ne istiyorum?”
Toplumun, çevrenin ya da geçmişin dayattıklarını değil… gerçekten kendi içinden geleni.

Çünkü çoğu zaman insan, başkalarının beklentilerine göre yaşar. Başarılı olmak, güçlü görünmek, mutlu görünmek… Ama bunların hiçbiri gerçek bir tatmin sağlamaz. Gerçek tatmin, insanın kendi iç sesiyle uyum içinde yaşamasıdır.

Belki de yeniden heyecan duymanın yolu, hayata farklı bir yerden bakabilmektir. Daha az beklentiyle, daha çok farkındalıkla… Daha az aceleyle, daha çok kabulle…

Çünkü hayat, bir yarış değildir. Yetişilecek bir son yoktur. Sadece yaşanacak anlar vardır.
Ve o anlar, çoğu zaman gözden kaçar. Çünkü insan hep bir sonraki adımı düşünür. Hep daha fazlasını ister. Ama durup baktığında, aslında sahip olduğu şeylerin farkına varabilir.
Belki de yeniden başlamak için büyük adımlar atmak gerekmez. Küçük bir değişim bile yeterlidir. Bir alışkanlığı değiştirmek, yeni bir şey denemek, kendine zaman ayırmak… Bunlar küçük görünse de, insanın iç dünyasında büyük kapılar açabilir.

Ve en önemlisi: insan kendine karşı dürüst olmalıdır. Ne hissettiğini inkâr etmeden, bastırmadan, süslemeden… Olduğu gibi kabul ederek.

Çünkü gerçek değişim, ancak bu dürüstlükle başlar.

“Hayata dair bütün heyecanlar bitti” demek, bir son cümlesi değildir aslında. Bu, bir fark ediştir. Ve fark ediş, her zaman bir başlangıç ihtimali taşır.

Belki bugün hiçbir şey eskisi gibi gelmiyor. Belki hiçbir şey içini kıpırdatmıyor. Ama bu, yarının da böyle olacağı anlamına gelmez.
Çünkü insan, düşündüğünden daha esnektir. Daha dayanıklıdır. Ve en önemlisi, yeniden hissedebilme kapasitesine sahiptir.

Bazen bir an yeterlidir. Küçücük bir an…
Ve o an, bütün dengeleri değiştirebilir.
O yüzden bu hissi bir son gibi değil, bir geçiş gibi görmek gerekir. Çünkü her geçiş, bir dönüşümün habercisidir.

Hayata dair bütün heyecanlar bitmiş olabilir…

Ama belki de asıl mesele, yeni heyecanların henüz keşfedilmemiş olmasıdır.

Sevgi ile Kalın.

....

msebihaltun@gmail.com
Mehmet Sebih Altun

Kaza nedeniyle yolda uzun araç kuyrukları oluştu. Kazaya karışan araçların yoldan kaldırılmasının ardından ulaşım yeniden normale döndü.

TIR şoförü S.A. gözaltına alınırken, kazaya ilişkin soruşturma sürüyor.

Parmağına taktığı yüzüğü çıkaramayan yaşlı kadın, hastaneye başvurdu.

Durumun bildirilmesi üzerine hastaneye gelen itfaiye ekipleri, dikkatli çalışma sonucu parmağa sıkışan yüzüğü keserek çıkardı.

Müdahalenin ardından yaşlı kadın rahat bir nefes alırken, sağlık durumunun iyi olduğu öğrenild

Ziyaretçilere kontrol şartı

Genel emirde, okul ziyaretlerinin belirli kurallar çerçevesinde yapılacağı ifade edilerek "Okullara gelen veli ve ziyaretçiler, girişte kontrol edilecek ve okul idaresinin bilgisi dahilinde içeri alınacaktır." ifadelerine yer verildi.

Okul çevresine giriş yasağı

Valilik açıklamasında, okul çevrelerinde okul ile ilgisi olmayan kişi ve grupların bulunmasının yasaklandığı bildirildi. Açıklamada "Okulların bahçesi, önü ve çevresinde okul ile ilgisi olmayan kişilerin bulunması, beklemesi ve toplanması yasaklanmıştır." denildi.

Karara uymayanlar hakkında yasal işlem uygulanacağı belirtilerek, Emniyet ve Jandarma birimleri ile okul idarelerinin denetimleri sıklaştıracağı ifade edildi. Valilik, düzenlemenin amacının öğrencilerin güvenliğini sağlamak ve okul çevresinde oluşabilecek olumsuzlukların önüne geçmek olduğunu bildirdi.

Sanayi Mahallesi’nde Yağmur Sonrası Logar kapağı yanında kilitli parke taşları altında oluşan gizli Çukur tehlike arzettiği bildirildi

Bölgeden geçen vatandaşlar ve sürücüler için tehlike oluşturan durumun, özellikle araç geçişlerinde çökme riskini artırdığı ifade ediliyor.

Konuya ilişkin açıklama yapan vatandaş Hamdi Kaplan, logar kapağı bitişiğinde bulunan kilitli parke taşlarının altının yağmur suyu nedeniyle boşaldığını belirtti. Kaplan, bu durumun hemen yapılmaması durumunda gizli çukur altta genişleyerek, hem yayalar hem de araçlar için ciddi bir tehlike oluşturduğunu vurgulayarak, “Logar kapağı yanından su akışı devam ediyor. Herhangi bir araç geçişinde zeminin çökme ihtimali var. Bu durum ölümlü kazalara ya da yaralanmalara yol açabilir” dedi.

418.Sokak’ta Çökme Riski: Logar Yanı Her An Çökebilir

Vatandaşlar, söz konusu noktada acil önlem alınması gerektiğini dile getirirken, DİSKİ ekiplerine çağrıda bulundu. Yetkililerin Sanayi Mahallesi 418. Sokak’ta bakım ve onarım çalışmalarını bir an önce başlatması isteniyor.

Kalan maçlar şöyle:

• Ümraniyespor – Amedspor (iç saha)
• Bandırmaspor – Amedspor (deplasman)
• Bodrum FK – Amedspor (iç saha)
• Iğdır FK – Amedspor (deplasman)

Özellikle iç sahada oynanacak Ümraniyespor ve Bodrum FK karşılaşmaları, Amedspor’un kaderini doğrudan etkileyecek en önemli virajlar olarak görülüyor. Teknik ekip ve futbolcular, bu iki maçtan maksimum puan çıkarmayı sezonun ana hedefi haline getirmiş durumda.

Deplasmanlarda ise Bandırmaspor ve Iğdır FK karşısında alınacak puan ya da puanlar, Süper Lig yolunda belirleyici rol oynayacak.

Amedspor’un şampiyonluk mücadelesi sadece saha içinde değil, Diyarbakır’ın sokaklarında ve ilçelerinde de yoğun şekilde hissediliyor. Özellikle taraftar bu yıl süperlig'e çıkma heyecanıyla Amedspor u yalnız bırakmıyor.

Tarlada çalışan gençlerden esnafa, işsizliğin ve ekonomik zorlukların gölgesinde yaşam mücadelesi veren birçok kişi, Amedspor’un maçlarını bir umut ve birlik duygusu olarak görüyor. İlçelerdeki kahvehaneler maç günlerinde adeta küçük tribünlere dönüşürken, Diyarbakır Stadyumu’ndaki atmosfer ilçelere kadar yayılıyor.

Taraftarın ortak görüşü, Amedspor’un bu sezonu tarihi bir başarıyla tamamlayabileceği yönünde. Taraftarlar, özellikle iç saha maçlarında alınacak sonuçların Süper Lig kapısını aralayacağına inanıyor.

Diyarbakır futbolu yıllardır Süper Lig hasreti çekiyor. En son Diyarbakırspor 2010–2011 sezonunda Süper Lig’e veda ettikten sonra Başka bir Diyarbakır takımı olan Amedspor bu uzun arayı kapatmaya çok yakın.

Şimdi ise kentte bambaşka bir heyecan var. Amedspor bu sezon Süper Lig’e en çok yaklaşılan dönemlerden birini yaşıyor. Diyarbakırlılar için bu durum “yılların özlemi yeniden kapıda” anlamına geliyor.

Futbolcular ise bu süreçte daha disiplinli, kontrollü ve hata payı düşük bir oyun anlayışıyla sahaya çıkmayı hedefliyor. Teknik heyet, kalan maçlarda savunma güvenliğini ön planda tutarak, hızlı hücumlarla sonuca gitmeyi planlıyor.

Açıklamada, "Bu nedenle Hürmüz Boğazı'nın kontrolü önceki haline geri döndü ve bu stratejik su yolu artık silahlı kuvvetlerin sıkı yönetimi ve kontrolü altında bulunuyor. ABD, İran'dan giden ve İran'a dönen gemiler için tam seyrüsefer özgürlüğünü yeniden sağlayana kadar, Hürmüz Boğazı'nın durumu sıkı bir şekilde kontrol altında kalacak ve önceki halini koruyacaktır." denildi.

Olayda bir çocuk ise ağır yaralı olarak hastanede tedavi altına alındı.

Edinilen bilgilere göre, sabah saatlerinde Ergani’nin Olgun köyü Çiçeközü mezrasında bulunan ilkokulun bahçesinde üç çocuk, bir ağacın altında bulunduğu sırada bölgeye yıldırım düştü. Şiddetli elektrik boşalması nedeniyle Serkan Yıldırım (13), Kasım Yıldırım (14) ve M.Y. isimli çocuklar yaralandı.

Çevredeki vatandaşların ihbarı üzerine olay yerine sağlık ekipleri sevk edildi. İlk müdahaleleri olay yerinde yapılan yaralılar, ambulanslarla Ergani Devlet Hastanesi ile Diyarbakır’daki hastanelere kaldırıldı. Hastanede tedavi altına alınan Serkan Yıldırım ve Kasım Yıldırım, doktorların tüm müdahalelerine rağmen kurtarılamadı.

Ağır yaralanan M.Y.’nin ise Diyarbakır Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde tedavisinin sürdüğü ve sağlık durumunun ciddiyetini koruduğu öğrenildi.

Olayla ilgili olarak yetkililer tarafından inceleme ve soruşturma başlatıldı.

Diyarbakır'ın Çermik ilçesinde 'ters laleler' renk ve görünümleriyle doğayı renklendirdi. Halk arasında "ağlayan gelin" veya "hüzün çiçeği" olarak bilinen ve Türkiye'de koruma altındaki ters laleler, ters laleleri koparanlara 2026 yılı itibarıyla yaklaşık 700 bin lira idari para cezası uygulanmaktadır.

Baharın gelişiyle ilçenin yüksek rakımlı bölgelerinde açan bu çiçekler, yılda sadece yaklaşık 20 gün (genellikle Nisan ayında) hayatta kalmaktadır. Doğa güzelliği arasında yer alan ters laleleri yerinde görmek isteyen doğaseverler, ilçeyi ziyaret ederek bu bitkiyi yakından görme fırsatı buluyor.

Ters lalelerin en sık görüldüğü Kuyu Mahallesi sakinlerinden Sercan Polat, ilçenin son yıllarda ters lalelerle ön plana çıkmaya başladığını, her yıl sayılarının bir önceki yıla göre arttığını söyledi.

Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Çocuk Gelişimi Bölümü 1’inci sınıf öğrencisi Rojin Kabaiş, 27 Eylül 2024’te kaldığı yurttan ayrıldıktan sonra kayboldu. Kabaiş’in, 18 gün sonra 15 Ekim günü Van Gölü kıyısındaki Mollakasım Mahallesi sahilinde cansız bedeni bulundu. Soruşturma kapsamında Adli Tıp Kurumu Biyolojik İhtisas Dairesi’nin 10 Ekim 2025’te dosyaya giren raporunda, Kabaiş’in göğüs ve vajina iç bölgesinde iki ayrı erkeğe ait DNA tespit edildiği belirtildi. Olay yerinden Adli Tıp Kurumu Van Grup Başkanlığı Morg İhtisas Dairesi’ne nakil sürecinde cenazeye temas etmiş olabileceği değerlendirilen kişilere yönelik kapsamlı DNA taraması yapıldı. İlk etapta 134 kişinin DNA profili karşılaştırılırken, bu sayı son olarak 195’e çıktı. Üniversite ve yurt güvenlik görevlilerinden de DNA örnekleri alınırken, Rojin'e ait cep telefonu ise incelenmek üzere 3 ay önce İspanya'ya gönderildi. Ancak gelen son raporda cihaza erişim sağlanamadığı, yalnızca kısmi içerikli bir inceleme yapılabildiği belirtildi.

‘ROJİN’İN DOSYASI DA ALLAH'IN İZNİYLE ÇÖZÜLECEK’

Tunceli’de 5 Ocak 2020’den beri kayıp olan Gülistan Doku soruşturmasındaki yeni gelişmelerin ardından Adalet Bakanı Akın Gürlek açıklama yaparak, “Sadece Gülistan Doku dosyası değil, Rabia Naz ve Rojin Kabaiş dosyaları da inceleniyor” dedi.

Rojin’in babası Nizamettin Kabaiş, “Allah'ın izniyle Gülistan Doku'nun dosyası 6 yıl sonra nasıl aydınlanıyorsa, Rojin’in dosyası da çözülecek. Ben yetkililere güveniyorum. Yani karanlıkta kalmayacak. Yeni Adalet Bakanına ben çok güveniyorum, çok umutluyum. İnşallah bu olay çözülecek, aydınlanacak. Çünkü 2 senedir biz acı çekiyoruz. Ailem Adalet Bakanı ile görüştü. Diyarbakır'a gelmişti. Ben İstanbul'daydım. Daha önce de zaten biz talep etmiştik. Ama aileme de söyledim. Bakan Bey’den şunları talep ettiler; ‘Her iki DNA tespit edilsin. Onun hakkında çalışmalar yapılsın. Üniversitedeki tüm erkeklerin DNA'sına bakılsın. Rektör ve rektörün tüm akrabalarının ve Mollakasım ile Bardakçı köyündekilerin DNA’larına bakılsın” diye. Bunları talep etmişler. Bakan Bey de gerekeni yapacaklarını söylemiş. Güzel bir açıklama yaptı. Ben çok memnun oldum, duygulandım. Yani bu validir, bu yetkilidir, bu rektördür, hiç kimseyi tanımıyor. Gerekeni yaptı. Gülistan Doku'un dosyasında kim çıktı? Tunceli Valisinin oğlu çıktı. Bizimki de onun benzeridir” diye konuştu.

‘ÇOK TEŞEKKÜR EDİYORUM’

Dosyada uzun süredir ilerleme olmadığını belirten Kabaiş, şunları söyledi:

“Son durum şu anda 6 aydır dosyada herhangi bir gelişme yoktur. Çünkü ben sürekli avukatlarımızla, Diyarbakır Barosu ile Van Barosu ile beraber Cumhuriyet Başsavcısının yanına, Van'a gidiyoruz. Sürekli söylüyoruz. Sorduğumuz soruların cevabı gelmiyor. O sorular da çok önemlidir. Çünkü avukatlar savcıya soruyor. Diyor ki: ‘Bu genç kızımız 18 gün boyunca kayıptı. Kaç gün suda kalmış? Hangi gün öldürülmüş? Biz bunun cevabını istiyoruz. Resmi olarak rapor gelsin’ O raporu çoktandır bekliyoruz ama maalesef cevap yok. Biz 2 bin 500 kişinin DNA’sına bakılması gerektiğini söyledik ama şimdiye kadar 195 kişiye bakmışlar. O gece saat 00.30'du. ‘Gülistan Doku’nun failleri bulundu’ diye son dakika haberler verildi. Ben o gece çok ağladım. Sevinç gözyaşları döktüm. Kendi kendime dedim Gülistan'ınki çözüldü. İnşallah Allah'ın izniyle Rojin’inki de çözülecek. İkisi de öğretmen olacaktı. Her iki aile de fakir fukaradır. Yapan kişi cezasını çeksin. Adalet Bakanına çok teşekkür ediyorum. Yani burada olsaydı gidip elini öpecektim. İnşallah Rojin’in de katilleri bulunacak. Çünkü bellidir, bu bir cinayettir. 2 erkek DNA’sı var, boğazına zarar vermişler. 18 gün boyunca o cansız beden suda olsaydı o şekli olmazdı.

Çevredeki vatandaşların ihbarı üzerine olay yerine sağlık, itfaiye ve jandarma ekipleri yönlendirildi. Vatandaşların çabasıyla sudan çıkarılan Eyüp Yağar’ın hayatını kaybettiği tespit edildi. Muhammet Atalay ise olay yerindeki ilk müdahalenin ardından ambulansla Batman Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne sevk edilerek tedavi altına alındı.

Video İçin tıklayın

Eyüp Yağar’ın cenazesi otopsi yapılmak üzere morga kaldırılırken, olayla ilgili inceleme başlatıldı.

Malatya'nın Yeşilyurt ilçesinde 2014 yılında kaybolan ve 2024 yılında Doğanşehir ilçesinde bir bağ evinin temelinde cansız bedeni bulunan Hüseyin Bağatur'un öldürülmesine ilişkin davada karar çıktı. Bağatur'un eski eşi ile bir sanık müebbet hapis cezasına çarptırıldı.

Yeşilyurt ilçesinde 2014 yılında kaybolan ve 10 yıl sonra 2024 yılının Temmuz ayında Doğanşehir'de deprem sonrası çöken bağ evi enkazında cesedi bulunan Hüseyin Bağatur cinayetiyle ilgili davada karar açıklandı.

Malatya 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nde görülen karar duruşmasında, sanıklardan Ali Rıza Türker ve Hüseyin Bağatur'un boşandığı eşi Hediye Geçen'e "kasten öldürme" suçundan müebbet hapis cezası verildi. Mahkeme, sanıkların tutukluluk hallerinin devamına hükmetti.

Sanıklardan Bayram Türker'e ise "suç delillerini gizleme" suçundan 4 yıl hapis cezası verildi.

Meteoroloji Genel Müdürlüğünce yapılan son değerlendirmelere göre, 18 Nisan 2026 Cumartesi günü sabah saatlerinden itibaren ilimiz genelinde yer yer kuvvetli ve çok kuvvetli yağış beklenmektedir. Beklenen yağışlara bağlı olarak, ihtiyaç duyulması hâlinde barajlarda kontrollü tahliye işlemleri sürdürülebilecektir.

Bu kapsamda, can ve mal kaybının önlenmesi amacıyla; nehir yatakları ve dere kenarlarında bulunan yerleşim alanlarında yaşayan vatandaşlarımızın resmî duyuruları yakından takip etmeleri, nehir yatağı içinde veya yakınında bulunan tarım arazileri, ulaşım yolları, işletmeler ve geçici yapılar için gerekli tedbirleri almaları, tahliye süresince nehir yataklarına girilmemesi, su seviyelerinde oluşabilecek ani yükselmelere karşı dikkatli ve tedbirli olunması büyük önem taşımaktadır.

Kamuoyuna saygıyla duyurulur.

Bismil çevresine: 51- 100 kg/m2) olacağı tahmin ediliyor.

Meteoroloji açıklamasında;

Yapılan son değerlendirmelere göre;

18.04.2026 Cumartesi günü sabah saatlerinden itibaren bölgemizde

beklenen sağanak ve gök gürültülü sağanak yağışların, Şanlıurfa, çevrelerinde kuvvetli (21-50 kg/m2), Mardin çevreleri ile Diyarbakır'ın batı, Batman'ın güney kesimlerinde kuvvetli ve çok kuvvetli (21-75 kg/m2), Siirt ve Şırnak il geneli ile Diyarbakır'ın doğu (Kocaköy, Hani, Kulp, Silvan, Bismil, Lice, Hazro) Batman'ın kuzey

( Kozluk ve Sason) kesimlerinde çok kuvvetli ve yer yer şiddetli (51-

100 kg/m2) olacağı tahmin ediliyor. Kuvvetli yağışların, Şırnak çevrelerinde Pazar günü sabah saatlerinde, diğer yerlerde Cumartesi günü gece saatlerinde etkisini kaybetmesi bekleniyor.

Ani sel, su baskını, yıldırım, yerel dolu yağışı, ulaşımda aksamalar, yağış anında kuvvetli rüzgar ve toz taşınımıyla birlikte çamur şeklinde yağış gibi olumsuzluklara karşı dikkatli ve tedbirli olunmalıdır.

Özellikle Bismil ilçesinde başlayan hastalık, kısa sürede geniş bir alana yayılarak yüzlerce çocuğun ölümüne neden oldu.

Salgın Bismil’de Başladı, Bölgeye Yayıldı

16 Ağustos 1958 tarihinde Bismil’de ortaya çıkan ve mahiyeti başlangıçta anlaşılamayan hastalık, özellikle çocuklar ve gençler arasında hızla yayıldı. İlk belirlemelere göre yalnızca Bismil’de 120 kişi hayatını kaybetti.

Bismil 0-2 yaş arası çocukların büyük ölçüde yok oldu

İlçede neredeyse her evde hasta çocuk bulunduğu, 0-2 yaş grubunda çocukların büyük ölçüde yok olduğu bildirildi.

Yetkililer hastalığın yayılmasını önlemek amacıyla bölgeyi karantina altına alırken, dönemin Diyarbakır Valiliği tüm sağlık personelini Bismil’e sevk etti. Ancak hastalık kısa sürede Ergani, Çınar, Çermik ve Diyarbakır merkezine kadar yayıldı.

1959’da İkinci Dalga Daha Ağır Oldu

1959 yılında salgın yeniden şiddetlendi. Bismil’in Kurtuluş bölgesinde doğan 152 çocuktan 150’sinin hayatını kaybettiği bildirildi.

Aynı dönemde verem vakalarında da ciddi artış gözlendi. Yaz sıcaklarının artmasıyla birlikte hastalık daha da yaygın hale geldi.

Hastalığın Nedeni Sonradan Ortaya Çıktı

Dönemin tanık anlatımları ve sonraki değerlendirmelere göre felaketin kaynağı, tarımda kullanılmak üzere dağıtılan ilaçlı tohumluk buğday oldu. Marshall Planı kapsamında Türkiye’ye gönderilen ve ekim için kullanılan buğdaylar, kimyasal ilaçlarla kaplıydı.

Yetkililerin “sadece tohumluk” olarak dağıttığı bu buğdayların bazı vatandaşlar tarafından öğütülerek un haline getirilmesi felaketi tetikledi.

Ucuz olduğu için satın alınan bu buğdaylardan yapılan ekmekleri tüketen çocuklarda;

• El, ayak ve yüz bölgelerinde siyah yaralar
• Deri dökülmeleri
• Ağır enfeksiyonlar

görülmeye başlandı. Kısa sürede yüzlerce çocuk hayatını kaybetti, çok sayıda kişi ise kalıcı hasarlarla yaşamını sürdürmek zorunda kaldı.

İlk Belirtiler Hayvan Ölümleriyle Ortaya Çıktı

Olayın erken aşamalarında, zahire dükkânları çevresinde buğdayları yiyen kuşların ölmesi dikkat çekti. Ancak bu durumun insanlar için de ölümcül olabileceği geç fark edildi.

Edebiyata ve Basına Yansıdı

Yaşanan trajedi, dönemin basınında geniş yer buldu. Nazım Hikmet, 3 Ağustos 1959 tarihinde yazdığı “Gazete Fotoğrafları Üstüne” şiirinde kara yaralı çocukların dramını dile getirdi.

Gazeteci ve yazar Musa Anter ise olaydan etkilenerek “Birîna Reş” adlı eserini kaleme aldı. Anter, anılarında bölgede gördüğü ağır hasta çocukları “vücutları yara içinde, parçalanmış halde” sözleriyle anlattı.

Geç Müdahale, Büyük Kayıp

Tanıklıklara göre, hastalığın nedeninin ilaçlı buğday olduğu geç anlaşıldı. Önlemler alınana kadar buğdaylar tüketilmiş, salgın zirveye ulaşmıştı. Özellikle temiz suya erişimin sınırlı olduğu bölgelerde buğdayların yıkanmadan kullanılması felaketin boyutunu artırdı.

Tarihte Derin İz Bırakan Bir Felaket

1958-1959 Kara Yara salgını, Türkiye’de tarım politikaları, gıda güvenliği ve halk sağlığı konularında önemli dersler bırakan bir olay olarak hafızalarda yer etti. Bölge halkı için ise bu dönem, kuşaklar boyunca anlatılan büyük bir acı olarak yaşamaya devam ediyor.

Şırnak’ın Cizre ilçesinde kontrolden çıkan otomobilin şarampole yuvarlanması sonucu meydana gelen trafik kazasında aynı aileden 4 kişi yaralandı.

Kaza, Cizre-İdil Karayolu üzerindeki Düzova köyü mevkiinde meydana geldi. Edinilen bilgilere göre, İdil istikametinden Cizre yönüne seyir halinde olan M.O. idaresindeki 01 ACP 994 plakalı otomobil, Düzova köyü girişinde sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kontrolden çıktı. Savrulan araç, yol kenarındaki şarampole yuvarlandı.

İhbar üzerine olay yerine sağlık ve jandarma ekipleri sevk edildi. Kazada araç sürücüsü M.O. ile araçta yolcu konumunda bulunan N.O., Z.O. ve M.D., itfaiye ve sağlık ekipleri tarafından araçtan yaralı olarak çıkarıldı. Aynı aileden 4 yaralı, olay yerinde yapılan ilk müdahalelerinin ardından ambulanslarla Cizre Devlet Hastanesi’ne kaldırılarak tedavi altına alındı.

Kaza sonrası araçta büyük çapta maddi hasar meydana gelirken, jandarma ekipleri yolda ikinci bir kazanın yaşanmaması için güvenlik önlemi aldı. Kazayla ilgili inceleme başlatıldı.

Paylaşımı yapan şahsın belirleyen ekipler, operasyon düzenledi. Gözaltına alınan 16 yaşındaki A.B. isimli şahıs, sevk edildiği nöbetçi sulh ceza hakimliği tarafından "halk arasında korku ve panik oluşturmak amacıyla tehdit" suçundan tutuklandı.
Şahsın yaşadığı evde yapılan aramada ise silah ve tüfek ele geçirildi.

KEKİK ÇAYININ MİDEYE FAYDALARI

Reytingleri artan Siyah Kalp dizisinin final kararı iptal edildi

Tarım ve Orman Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü, 4.500 geçici işçi alımı yapacağını açıkladı. Başvuru şartlarını sağlayan adaylar, OGM işçi alım başvurularını İŞKUR üzerinden yapabilecek.

Kolay yoldan para kazanma vaadiyle kandırılan kişilerin hesapları, dolandırıcılık, kara para aklama ve yasa dışı bahis gibi suçlarda kullanılıyor. Uzmanlar, bu tehlikeye karşı vatandaşları uyarıyor.