Nemrut’un Zulmü ve Mağarada Saklanan Bir Mucize
Tarih boyunca medeniyetlerin beşiği olan bölgede, bir dönem zalimliğiyle adı anılan Kral Nemrut hüküm sürmektedir. Kendini tanrı ilan eden Nemrut, halkını putlara tapmaya zorlayan paranoyak bir hükümdardır. Bir gece gördüğü kâbusu kahinlerine yorumlatmasıyla hayatının akışı değişir; o yıl doğacak erkek çocuklardan birinin kendi saltanatına son vereceğini öğrenir. Bunun üzerine yeni doğan tüm bebeklerin öldürülmesini emreder.
Nemrut’un askerlerinden biri olan Azer, hamile eşi Nuna Hatun’u gizlice günümüzde Mevlid-i Halilulrahman Mağarası olarak bilinen yere saklar. Doğumun ardından mağarada bırakılan bebek, rivayete göre bir ceylan tarafından beslenerek korunur. Olağanüstü bir hızla büyüyen bu çocuk Hz. İbrahim’dir. Kaderin cilvesiyle yıllar sonra Nemrut’un huzuruna çıkan ve hükümdar tarafından evlat edinilen İbrahim, halkını zulümden kurtarmak için mücadele etmeye başlar.
Ateşin Suya, Gözyaşının Göle Dönüştüğü An
Halkın korkudan sessiz kalması üzerine tek başına harekete geçen Hz. İbrahim, bir gün tapınaktaki tüm putları kırar ve baltayı en büyük putun boynuna asar. Durumu öfkeyle soran Nemrut’a putların kendilerini bile koruyamayacağını haykırır. Bu cesaret karşısında küplere binen Nemrut, devasa bir ateş yaktırarak Hz. İbrahim’in Urfa Kalesi'ndeki mancınıkla bu ateşe fırlatılmasını emreder. Kalede bugün hâlâ dikkati çeken ve halk arasında mancınık sütunları olarak bilinen iki tarihi sütun da bu efsanevi anın simgesi kabul edilir.
Ancak inancın ve mucizenin gücü o an devreye girer. Hz. İbrahim tam ateşin ortasına düşeceği sırada devasa alevler serin bir suya, odunlar ise günümüzde gölde süzülen balıklara dönüşür. Halilulrahman ve Ayn-ı Zeliha göllerinden oluşan bu su havzasındaki sazan balıkları, halk tarafından kutsal kabul edildikleri ve etlerinin uğursuzluk getireceğine inanıldığı için kesinlikle avlanmaz ve yenmez. Göldeki balıkların sırtındaki siyah lekeler de efsaneye göre o büyük yangının izleridir. Yanı başındaki Ayn-ı Zeliha Gölü ise Hz. İbrahim’in ardından gözyaşı döken Nemrut’un evlatlığı Zeliha’nın göz pınarlarından dökülen yaşlarla oluşmuştur.
