Derdinden bahsetmeye dahi mecal kalmadı,
Başta kulak olsa da kalpte kemal kalmadı.
**********************************
Zakkumdan fayda görse, güle diken diyene,
“Söz” diye anlatacak başka maval kalmadı.
**********************************
Gün ortasında sobe oynayan çocuklar ki,
Minareyi koymaya arar; çuval kalmadı.
**********************************
Ter dökmeyen alnıyla bankalara koşan çok,
Sömürü masasında emek, kural kalmadı.
**********************************
Teyzenin evinde üç yetim boğaz beklerken,
“Serbest piyasa” dendi; haram, helal kalmadı.
**********************************
Camiden çocukları kovan habis çehreler,
Gökten bela çağırır; güzel ikbal kalmadı.
**********************************
Mütekebbir başları eğikken gören mi var?
Yoksul giysileriyle sultan abdal kalmadı.
**********************************
Kargaya bülbül dendi, soyunana sanatçı;
Yürekten yüreklere akan gazal kalmadı.
**********************************
Kara çaldı tüm renkler siyaset kisvesiyle,
Kürsüde Allah için süren cidal kalmadı.
**********************************
Ne arifler görünür, ne tarifte umut var;
Malumu anlatmaya bende misal kalmadı.
