Bir ülkenin en büyük kaybı, toprağından insanlarını kaybetmesidir.
Bugün Bismil’de, Diyarbakır’da, Anadolu’nun küçük ilçelerinde ve Türkiye’nin birçok yerinde aynı soruyu sormamız gerekiyor:
Gençlerimiz nereye gidiyor?
Çocukluğunu doğduğu şehirde geçiren bir genç, büyüdüğünde neden başka şehirlerde gelecek aramak zorunda kalıyor?
Neden üniversite için gidenlerin bir kısmı geri dönemiyor?
Neden eğitimini tamamlayan genç, kendi memleketinde iş bulamayınca büyük şehirlere yöneliyor?
Ve neden bazı şehirler gençlerini yetiştiriyor ama onların geleceğini başka şehirler kuruyor?
Bunlar sadece bir ilçenin, bir şehrin veya bir bölgenin sorunu değil.
Bu, Türkiye’nin ortak meselesidir.
Bugün küçük bir ilçede yaşayan bir gencin hayali ile büyük bir şehirde yaşayan bir gencin hayali aslında birbirinden farklı değil.
İkisi de iyi bir eğitim istiyor.
İkisi de iş istiyor.
İkisi de emeğinin karşılığını almak istiyor.
İkisi de kendi ayakları üzerinde durmak istiyor.
İkisi de ailesine ve memleketine faydalı olmak istiyor.
Ama fırsatlar eşit olmadığında hayaller de aynı yerde büyümüyor.
Bir genç doğduğu yerde kendisini geliştirebileceği imkân bulamazsa, başka yerlere bakıyor.
Bu onun memleketini sevmediği anlamına gelmiyor.
Bazen insan memleketini çok sevdiği hâlde gitmek zorunda kalıyor.
Çünkü insanın sadece memleket sevgisine değil, gelecek umuduna da ihtiyacı var.
Bir anne çocuğunu başka şehre gönderirken belki gurur duyuyor.
Ama içinde bir tarafı da “Keşke kendi memleketinde güzel bir gelecek kurabilseydi.” diye düşünüyor.
Bir baba, çocuğunun arkasından bakarken onun başarılı olmasını istiyor.
Ama belki de yıllar sonra çocuğunun doğduğu yere dönmesini umut ediyor.
Bir genç ise bavulunu hazırlarken sadece kıyafetlerini toplamıyor.
Çocukluğunu, arkadaşlarını, mahallesini, ailesini ve alıştığı hayatı da geride bırakıyor.
Sonra başka bir şehirde kendisine yeni bir hayat kurmaya çalışıyor.
Bazıları başarıyor.
Bazıları tutunuyor.
Bazıları ise yıllarca büyük şehirlerin kalabalığında kendi hayatını arıyor.
İşte burada hepimizin düşünmesi gereken bir mesele var:
Gençlere sadece gitmeyi değil, kalmayı da mümkün kılabiliyor muyuz?
Onlara iş alanları oluşturabiliyor muyuz?
Eğitim imkânlarını güçlendirebiliyor muyuz?
Kültür, sanat ve spor alanlarını çoğaltabiliyor muyuz?
Gençlerin fikirlerini gerçekten dinliyor muyuz?
Bir genç yazar olmak istiyorsa ona bir kürsü verebiliyor muyuz?
Bir sporcu olmak istiyorsa ona saha sağlayabiliyor muyuz?
Bir girişimci olmak istiyorsa önünü açabiliyor muyuz?
Bir öğrenci okumak istiyorsa yanında durabiliyor muyuz?
Çünkü gençlere “Geleceğimiz sizsiniz.” demek çok kolay.
Asıl mesele, geleceği kurabilecekleri şartları hazırlamak.
Siyasetçiler, yerel yöneticiler, iş insanları, eğitimciler, sivil toplum kuruluşları ve toplumun tamamı bu konuda sorumluluk taşıyor.
Gençler yalnızca seçim dönemlerinde hatırlanmamalı.
Onların fotoğraflarını paylaşmak kolay.
Onlarla aynı masaya oturup sorunlarını dinlemek daha önemli.
Bir gence nasihat vermek kolay.
O gencin önündeki engeli kaldırmak ise gerçek hizmettir.
Çünkü bugün fırsat verilmeyen bir genç, yarın başka bir yerde kendi fırsatını arayacaktır.
Ve belki yıllar sonra hepimiz onun başarısını gördüğümüzde gurur duyacağız.
Ama şu soruyu sormayı unutmayalım:
“Bu başarı neden kendi memleketinde gerçekleşmedi?”
Bismil de bu büyük tablonun bir parçası.
Ama mesele sadece Bismil değil.
Mesele; Edirne’den Kars’a, Sinop’tan Hatay’a, Diyarbakır’dan İzmir’e kadar gençlerin ortak meselesidir.
Çünkü gençlik herhangi bir şehrin değil, Türkiye’nin geleceğidir.
Bir gencin doğduğu yerde hayal kurabilmesi, sadece o gencin mutluluğu değildir.
Bir ülkenin gücüdür.
Ben şuna inanıyorum:
Gençlerimize sadece “Nereye gideceksin?” diye sormamalıyız.
Bazen onlara:
“Burada kalmak istersen, sana nasıl bir gelecek kurabiliriz?”
diye sormalıyız.
Çünkü mesele gençlerin başka şehirleri görmesi değil.
Mesele, kendi şehirlerinde de gelecek görebilmeleri.
Onlar ülkenin yükü değil.
Onlar ülkenin en büyük sermayesi.
Ve unutmayalım:
Bir ülke gençlerini kaybederse, sadece insanlarını değil; geleceğini de kaybeder.
— Yusuf Bingöl
