Selâmlar kıymetli okurlarım! Bu haftaki yazım sohbet havasında olsun istedim. Sizlere ilgimi çeken, çok sevdiğim Süleyman Peygamber’den ve karınca kıssasından kesitler sunacağım.
Öncelikle kısaca Süleyman Peygamberden bahsedeyim:
Hz. Süleyman (a.s.), Hz. Davud (a.s.) oğludur. Keskin zekâsı, engin bilgisi ve hikmetiyle en karmaşık meseleleri bile çözebilen; kuşların, karıncaların ve bütün hayvanların dilini bilen, anlayan, rüzgâra, cinlere hükmeden adaletiyle tanınan peygamberdir.
Süleyman Peygamber, aynı zamanda babası Hz. Davud’un inşasına başladığı; ancak Hz. Davud’un vefatı nedeniyle bitiremediği Kudüs’te bulunan Mescid-î Aksa’nın inşasını yedi yılda bitirmiştir.
Süleyman Peygamber ve Karınca Kıssası Kur’an-ı Kerim’in Neml (Karınca) Sûresinde şöyle anlatılmaktadır:
Süleyman’ın cinlerden, insanlardan ve kuşlardan meydana gelen orduları onun önünde toplandı. Hep birlikte düzenli olarak sevk ediliyorlardı. Nihayet karınca vadisi denilen yere ulaştıkları vakit bir karınca: ‘’ Ey karıncalar! Yuvalarınıza girin, Süleyman ve ordusu farkına varmadan sizi ezmesinler’’ dedi. Süleyman Peygamber, karıncanın bu sözüne tebessüm ederek: ‘’ Ey Rabbim! Beni; bana ve ana-babama verdiğin nimetlere şükretmeye ve razı olacağın salih ameller işlemeye sevk et ve beni rahmetinle salih kullarının arasına kat!’’ duasını yaptıktan sonra ordusuna karıncaları ezmemeleri için yönlerini değiştirmelerini emretti. Bunun üzerine karıca, Süleyman Peygambere bu davranışından ötürü teşekkür etti.
Size komşumun kızından da bahsedeyim. Komşumun dünyalar tatlısı 8 yaşında bir kızı var, ismi Hatice adaşım olur. Apartmana doğru yürüyordum; normalde Hatice beni gördü mü koşarak gelip sarılırdı. Bu defa bir hayli meşgul görünüyordu apartmanın önünde oturmuş bir şeylerle uğraşıyordu yaklaştım ne yapıyorsun Hatice dedim. Elindeki peynir kutusunu bana gösterdi. Baktım, peynir kutusunun içine su ve ekmek parçaları bırakmış eliyle karıncalara yedirip içirmeye çalışıyordu. Tebessüm ettim ve senin merhametini seveyim çocuk dedim. Senin, ne de güzel bir kalbin var. İçindeki o sevgiyi ve merhameti dilerim hiç kaybetmezsin dedim. O gün Hatice’nin davranışı beni inanılmaz mutlu etti. Çocuklara; sevgi, merhamet ve adalet duygusunu aşılamak çok önemli; çünkü ilerde onlar büyüyüp bizleri idare edecek.
Karınca kıssası ve Hatice’nin bu davranışı umarım bizlere ışık olur. Dilerim ki bitkilere, hayvanlara ve birbirimize karşı şefkatli ve merhametli oluruz. Kalbimizden, merhamet tomurcukları eksilmesin. Vessellam!
